Korfbal Leaguefinale 2006: Held in de rebound
8 februari, 2017
Helden van de club: Brabantse helden zijn trouw
8 februari, 2017

Korfbal Leaguefinale 2007: Held vol vertrouwen

Bij finales horen Helden. Mannen en vrouwen die op de beslissende momenten in een wedstrijd opstaan en de supporters in vervoering brengen. Maar soms zijn de Helden ook diegenen die het mogelijk maken dat een ander kan uitblinken. Helden zijn er in allerlei vormen en Korfbal. zet tot aan de finale in Ziggo Dome wekelijks een Held in het spotlicht. In aflevering 2 Sabrina Bijvank, de aanvoerster van de kampioensploeg van DOS’46 uit 2007.

Na de dikke overwinning op Dalto/BNApp.nl in 2006, met Haralt Lucas en André Kuipers als uitblinkers, verliep het seizoen 2006/2007 een stuk lastiger voor DOS’46. In de reguliere competitie eindigde de ploeg van Manfred Hofstede op gepaste afstand van Dalto (31 punten) en PKC/SWKGroep (30) als vierde met 23 punten, vlak achter Nic./Alfa-college (24) en en nog net voor Fortuna/Delta Logistiek (21).

In de play-offs zorgde DOS’46 vervolgens voor een daverende verrassing door af te rekenen met Dalto. In Driebergen zat DOS’46 vrijwel continu aan de goede kant van de score, tot Erik Wolsink Jorrit Bergsma inbracht bij Dalto. Bergsma zorgde met twee goals voor een 23-23 tussenstand, waarna DOS’46 weer op voorsprong kwam. Dalto kwam met nog 45 seconden te gaan weer gelijk, waardoor een golden goal voor de beslissing moest zorgen. Niet André Kuipers, maar Janice de Groot tekende voor de winnende treffer, ook Bergsma kon daar geen verandering meer in brengen. In Nijeveen maakte DOS’46 vervolgens het karwei af, door Bob de Jong uit te schakelen en de 14-11 ruststand in de tweede helft niet meer weg te geven. Mede dankzij een uitmuntende Annemiek Verra plaatste DOS’46 zich zo voor de finale.

In die finale wachtte PKC. En wat ze over finales zeggen – niet goed, maar wel spannend – dat paste perfect bij deze editie. PKC nam meteen het heft in handen en had gedurende de eerste helft steeds twee tot vier doelpunten voorsprong, resulterend in een 9-6 ruststand.

De held van de finale werd in dit geval een heldin. Sabrina Bijvank, aanvoerster van de ploeg uit Nijeveen, bracht haar ploeg met twee goals weer op 9-9. Bijvank was in de play-offs tegen Dalto juist vrij afwezig geweest, maar eiste in de finale een heel prominente rol voor zich op. Haar vrije bal was het enige waarmee zij de aandacht trok in de play-offs, en daarmee zorgde ze er in de finale voor dat DOS’46 voor het eerst twee goals voor kwam. En dat terwijl haar vrije bal helemaal niet zo goed liep in de finale. Pas haar zesde poging resulteerde in een goal.

Met een schot tekende ze later voor de 13-16, en bij 14-17 leek de wedstrijd beslist. Met nog twee minuten te gaan miste Peter Lageweg een strafworp voor 14-18, en Leon Simons (met een ‘hoekie’) en invalster Lara Boonstoppel verkleinden het gat tot één. Genoeg tijd voor een gelijkmaker was er echter niet meer, waardoor DOS’46 haar titel prolongeerde.

Zoals gezegd was Bijvank de heldin van de finale. Haar goals waren van cruciaal belang voor de ploeg. Na de rust begon de wederopstanding van DOS’46 en zonder Bijvank was dat niet mogelijk geweest. “Ik moet de ploeg een groot compliment geven omdat het vertrouwen in onszelf nooit is verdwenen. Wanneer je achter komt met slecht spel, weet je dat het beter kan. In de Korfbal League is een achterstand van drie doelpunten relatief weinig”, vertelde ze na afloop tegen De Stentor.

De voormalig international sprak later in de presentatiegids van DOS’46 van een onvergetelijke ervaring. “Het oplopen voorafgaande aan de finale in Ahoy zal mij voor altijd bijblijven! Een rode zee van uitzinnige supporters bezorgde mij kippenvel en oneindig veel adrenaline. Die adrenaline hebben we als team na de rust van de finale gebruikt om de wedstrijd te keren. Mooi was het misschien niet, maar het uiteindelijke resultaat was geweldig: prolongeren van het landskampioenschap!”

De ontvangst na afloop maakte misschien nog wel de meeste indruk op Bijvank. “Iedereen van de prachtige club DOS’46 en deze bijzondere successen zullen altijd een speciale rood-zwarte plek in mijn hart hebben.”